Uwaga!

Czasu past simple używamy, gdy mówimy o czynnościach, które zakończyły się w przeszłości. Używamy go również do opisywania wydarzeń, które następowały jedno po drugim.

Zdania twierdzące w czasie past simple tworzymy poprzez dodanie końcówki -ed do czasowników regularnych lub używamy drugiej formy z tabeli (w podręczniku na stronie 159) w przypadku czasowników nieregularnych.

Zdania przeczące tworzymy używając didn’t oraz czasownika w formie podstawowej lub używając wasn't/weren't.

Zasady dodawania końcówki -ed:

• do większości czasowników na końcu dopisujemy końcówkę -ed, np. want - wanted
• w czasownikach jednosylabowych zakończonych na spółgłoskę + samogłoskę + spółgłoskę podwajamy ostatnią spółgłoskę i dodajemy końcówkę -ed, np. plan - planned

Czasu past continuous używamy, kiedy mówimy o czynności, która trwała w określonym momencie w przeszłości. Używamy go również do opisywania czynności, które trwały dłuższy czas w przeszłości.

Zdania twierdzące:

Podmiot + was/ were + czasownik z końcówką -ing

Was/ were to przeszłe formy czasownika be. 

Was używamy po I (ja), he (on), she (ona), it (ono).

Were używamy po we (my), you (ty, wy), they (oni, one).

Zasady dodawania końcówki -ing

• do większości czasowników na końcu dopisujemy końcówkę -ing, np. do - doing, play - playing
• jeżeli czasownik zakończony jest na -e, wtedy usuwamy -e i dodajemy końcówkę -ing, np. dance - dancing

---

1. reading

Uzasadnienie: przed luką znajduje się słowo was (był/a), które jest jednym z elementów czasu past continuous, więc należy dopisać czasownik z końcówką -ing (drugą część konstrukcji).