Uwaga!

Pytania rozłączne (question tags) to konstrukcja służąca do tworzenia krótkich pytań, w których oczekujemy reakcji rozmówcy lub szukamy potwierdzenia tego, co wcześniej powiedzieliśmy. Na język polski tłumaczymy je na “prawda?” lub “nieprawdaż?” Pytania rozłączne w języku angielskim znajdują się na końcu zdania i składają się z czasownika posiłkowego użytego w zdaniu głównym oraz właściwego zaimka podmiotowego. 

Ważne! Pytania rozłączne zwykle mają formę twierdzącą jeśli treść zdania głównego jest przecząca. Jeśli treść zdania głównego jest twierdząca, pytanie rozłączne ma formę przeczącą.

Jeśli w zdaniu głównym nie ma czasownika posiłkowego, w pytaniu rozłącznym w zdaniach w czasie present simple, używamy do/don’t lub does/doesn’t. W czasie past simple używamy did/didn’t.

Jeśli jesteśmy pewni odpowiedzi, ton głosu w pytaniu rozłącznym schodzi ku dołowi. Jeśli nie jesteśmy pewni, ton głosu w pytaniu rozłącznym się podnosi

* w prośbach pytanie rozłączne brzmi "could you" lub "won't you"

* w zaproszeniach pytanie rozłączne brzmi "won't you"

* w poleceniach pytanie rozłączne brzmi "will you"

* w zdaniu z "let's" pytanie rozłączne brzmi "shall we"

* w zdaniu z "someone has" pytanie rozłączne brzmi "haven't they"

* w zdaniu z "nobody" pytanie rozłączne brzmi "did they"

* w zdaniu z "I'm" pytanie rozłączne brzmi "aren't I" 

---

 

1. (przykład)

2. didn't you