1. He asked me if I would wait for him after school.

2. He asked me what time I planned on leaving the next morning.

3. He asked me how many times I had failed that exam.

4. He asked me if I could give him lift home after the concert the following Friday.

5. He asked me not to be late for the start of the lecture that afternoon.

6. He asked me if he should do the online research for our project that night.

Uzasadnienie odpowiedzi:

Zamieniając bezpośrednie pytanie w mowę zależną, przesuwamy jego czas gramatyczny (o 1 "do tyłu"), zmieniamy kolejność na szyk zdania oznajmującego (podmiot + czasownik), a jeśli jest to pytanie, na które można odpowiedzieć "tak" lub "nie", dodajemy wtedy na początku 'if' lub 'whether'. Zmieniają się również określenia czasu i miejsc, a także zaimki odnoszące się do mówiącej osoby i jej rozmówcy:

1. 'if' (albo 'whether') na początku pytania "tak lub nie"

Will you wait → I would wait

me → him

2. do you plan → I planned

tomorrow morning → the next morning

3. have you failed → I had faied

this →  that

4. 'if' (albo 'whether') na początku pytania "tak lub nie"

Can you → I could

me → him

next Friday → the following Friday

6. 'if' (albo 'whether') na początku pytania "tak lub nie"

Shall I → he should

tonight → that night

Zamieniając zdanie rozkazujące na mowę zależną, używamy bezokolicznika z "to" i zmieniamy określenia czasu i miejsc, a także zaimki odnoszące się do mówiącej osoby i jej rozmówcy:

5. don't be → not to be

this afternoon → that afternoon