Uwaga!

Stopień wyższy przymiotnika tworzymy za pomocą końcówki -er lub słowa more + przymiotnik w formie podstawowej (bardziej). Stopień najwyższy przymiotnika tworzymy przez dodanie końcówki -est lub za pomocą słowa the most + przymiotnik w formie podstawowej (najbardziej). Końcówkę -er lub -est dodajemy do przymiotników jednosylabowych oraz do niektórych przymiotników dwusylabowych. Przymiotniki dłuższe stopniujemy przez dodanie słów more lub the most. Istnieją także wyjątki, czyli przymiotniki które mają formę nieregularną (np. good - better - the best)

Just (właśnie) używane jest do określenia czynności, która przed chwilą miała miejsce. Wstawiamy je między czasownikiem posiłkowym have/has, a imiesłowem biernym (past participle - czasownik z końcówką -ed, bądź czasownik z III kolumny, w tabeli czasowników nieregularnych). Przykład: I have just recycled the glass.

Słów never (nigdy) i ever (kiedykolwiek), kiedy chcemy opowiedzieć o swoim doświadczeniu życiowym. Wstawiamy je między have/has, a imiesłowem biernym (past participle - czasownik z końcówką -ed, bądź czasownik z III kolumny, w tabeli czasowników nieregularnych). Never używamy do tworzenia zdań przeczących, a ever zazwyczaj w zdaniach pytających. Przykłady: I have never recycled glass. / / Have you ever recycled glass?

Since (od) używamy z konkretnym momentem lub datą (np. since Tuesday, since December, since 2019). For (przez) używamy, mówiąc o danym okresie czasu (np. for two weeks, for a month). 

Yet w zdaniach twierdzących używane jest do określenia czynności, której jeszcze nie wykonaliśmy (wtedy yet oznacza “jeszcze”). W zdaniach pytających yet używamy, by dowiedzieć się, czy dana czynność została wykonana (wtedy yet oznacza “już”). Yet wstawiamy na końcu zdania!

Already (już) używamy, aby podkreślić, że dana czynność została wykonana. Słowo to zwykle używamy w zdaniach twierdzących, choć może się także pojawić w pytaniu (w pytaniach częściej używamy yet). Already wstawiamy między have/has, a past participle.

Still (jeszcze, nadal, wciąż, do tej pory) używamy, mówiąc o niedokończonej czynności. Still zawsze stawiamy przed czasownikiem lub przymiotnikiem, ale nigdy nie po nim. W zdaniach przeczących still stawiamy przed przeczeniem.

Zaimki zwrotne stosujemy, kiedy podmiot i bezpośrednie lub pośrednie dopełnienie dotyczą tej samej osoby lub rzeczy. Zaimków zwrotnych używamy z niektórymi czasownikami takimi jak na przykład blame, behave, cut, enjoy, hurt, love, hate, introduce, prepare, injure, protect, hide. Z tymi czasownikami zaimki zwrotne oznaczają: "się", "siebie", "sobie" lub "sobą" (np. love yourself - kochaj siebie). Zaimków zwrotnych używamy  w sytuacji, kiedy dana czynność dotyczy wykonawcy czynności (np. She's been talking to herself for a while - Ona mówi do siebie już od jakiegoś czasu) oraz z poprzedzającym je słowem "by", by podkreślić, że czynność została wykonana samodzielnie (np. I've finished the task by myself - Samodzielnie skończyłem/am zadanie.)

Wyrażenia have/has been oraz have/has gone mają różne znaczenia.

have/has gone to England - pojechał do Anglii (i nadal tam jest)

have/has been to England - był w Anglii (ale już go tam nie ma)

Czasu future perfect simple używamy, gdy mówimy o czynności lub wydarzeniu, które zakończy się w określonym momencie w przyszłości. Zdania w czasie future perfect tworzymy w następujący sposób: podmiot + will have + past participle (czasownik w III formie). Typowe wyrażenia dla czasu future perfect to: by, by the time, in 2015, in two hours' time.

Do relacjonowania nakazów i próśb używamy czasowników ask (pytać, prosić) lub tell (mówić, kazać). W takiej sytuacji konstrukcja zdania przedstawia się następująco: 

czasownik (ask/tell) + rzeczownik lub zaimek osobowy + [not] to + bezokolicznik

ask / tell sb to do sth - powiedzieć komuś, by coś zrobił 

ask / tell sb not to do sth - powiedzieć komuś, by czegoś nie robił 

---

1. A