Uwaga!

Czasowników modalnych z czasem present simple używamy do spekulacji na temat teraźniejszych stanów.

Kiedy coś jest możliwe: may/might/could + verb (czasownik w formie podstawowej).

Kiedy coś jest pewne: must + verb (czasownik w formie podstawowej).

Czasowników modalnych z czasem present continuous używamy do spekulacji na temat czynności trwających w momencie mówienia.

Kiedy coś jest pewne: must + be + czasownik z końcówką -ing.

 

Czasowników modalnych z czasem present perfect używamy do spekulacji na temat przeszłych wydarzeń.

Kiedy coś jest możliwe: may/might/could + have + past participle (czasowniki regularne z końcówką -ed lub trzecia kolumna w tabeli czasowników nieregularnych).

Kiedy coś jest niemożliwe: can't/couldn't + have + past participle (czasowniki regularne z końcówką -ed lub trzecia kolumna w tabeli czasowników nieregularnych).

Kiedy coś jest pewne: must + have + past participle (czasowniki regularne z końcówką -ed lub trzecia kolumna w tabeli czasowników nieregularnych).

 

Czasowników modalnych z czasem present perfect continuous używamy do spekulacji na temat przeszłych wydarzeń, które trwały przez dłuższy czas.

Kiedy coś jest niemożliwe: can't + have + been + czasownik z końcówką -ing.

Kiedy coś musiało mieć miejsce: must + have + been + czasownik z końcówką -ing.

---

 

1. (przykład)

2. She can't have been making fun of you.