Uwaga!

Zdania okolicznikowe rezultatu odpowiadają na następujące pytania: "z jakim skutkiem?" oraz "co nastąpiło w związku z tym?". Zdania okolicznikowe rezultatu wprowadzamy za pomocą następujących konstrukcji:

Such + a/an przymiotnik + rzeczownik policzalny w l. pojedynczej + that …
Such + a lot of + rzeczownik niepoliczalny lub w liczbie mnogiej + that …
Such + przymiotnik + rzeczownik niepoliczalny lub w liczbie mnogiej + that …
So (więc)
So + przymiotnik/przysłówek + that …
So + few/many + rzeczownik w liczbie mnogiej
So + little/much + rzeczownik niepoliczalny + that …

Zdania okolicznikowe celu w języku angielskim odpowiadają na pytania dlaczego?, po co? oraz w jakim celu? Zdania okolicznikowe celu wprowadzamy za pomocą następujących konstrukcji:

bezokolicznik z cząstką "to" (aby)
in order to/so as to (aby / po to, by)
so that + will/can  (żeby mógł/mogła itp.)
so that + would/ could (żeby mógł/mogła itp.)
in case + present simple (na wypadek, gdyby)

Zdań warunkowych typu trzeciego (If + Past Perfect, would/wouldn't have + czasownik w III formie) używamy, gdy mówimy o wydarzeniach, które mogły się wydarzyć, ale się nie wydarzyły lub gdy chcemy wyrazić żal, że jakaś sytuacja się nie wydarzyła. Jeśli zdanie warunkowe pojawia się przed zdaniem głównym, oddzielamy je przecinkiem.

Zdania względne (relative clauses) mają za zadanie dostarczyć dodatkowych informacji o osobach lub rzeczach, występujących w  zdaniu głównym. Do tworzenia zdań względnych używamy następujących zaimków względnych: who (kto), which (który),  that (kto, które), where (gdzie), when (kiedy), whose (czyj) oraz whom (komu). Kiedy zaimek względny odnosi się do dopełnienia, możemy go pominąć. Nie możemy go pominąć w zdaniach, w których zaimek względny odnosi się do podmiotu.

---

 

1. A