Uwaga!

Czasu past simple oraz konstrukcji used to + bezokolicznik używamy do wyrażania przyzwyczajeń i stanów, które obecnie nie mają już miejsca. Czasu past simple używamy do opisania czynności, które wydarzyły się w określonym momencie w przeszłości.

---

To describe past habits / states: 

"Athenians didn't used to have supermarkets"

"They had the agora"

"The agora was usually the most crowded"

"There was a great variety of things to choose from"

"people didn't go to agora just to shop."

"Socrates, for example, used to go there and talk to people."

 

An action which happened at a specific time in the past:

"Traders shouted out their prices"

"buyers tried to get things for a lower price."

"Traders selling similar goods had their shops together"

"It was full of life!"

"the agora was famous for its philosophers."

 

The simple past spelling rules for regular verbs:

regular verbs usually take "-ed" at the end of the word

regular verbs ending in a silent "e" take "-d" at the end of the word

regular verbs ending in a vowel "-y" take "-ed" at the end of the word

regular verbs ending in a consonant "-y" take "-ied" at the end of the word (the "y" turns into an "i")

If there is a consonant after a stressed vowel at the end of the word, we double the consonant. If the vowel is not stressed, we do not double it.

 

Tłumaczenie:

Aby opisać minione nawyki / stany:

„Ateńczycy nie mieli kiedyś supermarketów”

„Mieli agorę”

„Agora była zwykle najbardziej zatłoczona”

„Było wiele różnych rzeczy do wyboru”

„ludzie nie chodzili do agory tylko po zakupy”.

„Na przykład Sokrates chodził tam i rozmawiał z ludźmi”.

 

Czynność, która wydarzyła się w określonym momencie w przeszłości:

„Sprzedawcy wykrzykiwali swoje ceny”

„kupujący próbowali dostać rzeczy za niższą cenę”.

„Handlowcy sprzedający podobne towary mieli swoje sklepy obok siebie”

„Było pełne życia!”

„agora była znana ze swoich filozofów”.

 

Zasady pisowni w czasie Past Simple dla czasowników regularnych:

czasowniki regularne zwykle przyjmują końcówkę „-ed” 

czasowniki regularne kończące się cichym „e” przyjmują końcówkę „-d” 

czasowniki regularne kończące się samogłoską „-y” przyjmują końcówkę „-ed”

czasowniki regularne kończące się na spółgłoskę „-y” przyjmują końcówkę „-ied” („y” zamienia się na „i”)

Jeśli po zaakcentowanej samogłosce na końcu słowa znajduje się spółgłoska, podwajamy spółgłoskę.

Jeśli samogłoska nie jest akcentowana, nie podwajamy jej.