Uwaga!

Mowy zależnej używamy, kiedy przytaczamy czyjeś słowa. Często wprowadza ją czasownik say (mówić) lub tell (powiedzieć). Po czasowniku tell należy podać dopełnienie: imię albo odpowiedni zaimek (She told me that she was feeling well. - Powiedziała mi, że dobrze się czuje.)

"Cofamy" czasownik o jeden czas wstecz oraz w razie potrzeby zmieniamy zaimki i przymiotniki dzierżawcze. Nie zmienia się czasu past perfect.

• present simple (I like pizza. - Lubię pizzę.)→past simple (He said he liked pizza. - Powiedział, że lubi pizzę.)

• present continuous (It isn't snowing. - Nie pada śnieg.)→past continuous (She said it wasn't snowing. - Powiedziała, że nie pada śnieg.)

• present perfect (I've been to Poland. - Byłam w Polsce.)→past perfect (She told me she'd been to Poland. - Powiedziała, że była w Polsce.)

• past simple (We didn't like it. - Nie podobało nam się.)→past perfect (They said they hadn't liked it. - Powiedzieli, że nie podobało im się.)

• will (We won't go there. - Nie pojedziemy tam.)→would (They said they wouldn't go there. - Powiedzieli, że nie pojadą tam.)

• am/is/are going to (I'm going to go. - Zamierzam iść.)→was/were going to (He said he was going to go. - Powiedział, że zamierza iść.)

W mowie zależnej zmieniają się też określenia czasu, tak, żeby odnosiły się do danego okresu z perspektywy przeszłości:

tomorrow (jutro) → the next/following day (następnego dnia)
yesterday (wczoraj) → the day before (dzień przed)
next week (za tydzień) → the following week (w następnym tygodniu)
this (ten, to) → that (tamten, tamto)

---

 

1. My sister said she was going to a concert the following week.