Uwaga!

Konstrukcji be going to + czasownik w formie podstawowej używamy, gdy mówimy o planach i zamiarach, które nie są jeszcze ustalone i mogą ulec zmianie.

Czasu future simple używamy, gdy mówimy o spontanicznych decyzjach, podjętych w chwili mówienia, wierzeniach lub przewidywaniach dotyczących przyszłości. Typowe wyrażenia używane z will to: think, expect, probably, perhaps, know, I'm sure itp. 

Do wyrażenia planów, które nie są jeszcze ustalone i przewidywania przyszłości (małe prawdopodobieństwo) służą także czasowniki modalne may i might (być może, możliwe). Czasowniki modalne zawsze występują przed czasownikiem głównym.

---

 

Christine grew up in a small town. Her family had lived there for many years. She loved walking to school with her sisters and cousins, and stopping by her grandparents’ house on the way home. When she was in secondary school, her aunt asked Christine what she wanted to do in the future. Christine said, ‘I’m going to go to university. I’ll probably study biology. I might have to do more training, but then I’m going to be a doctor.’ Her aunt replied, ‘That sounds great, Christine! I expect you’ll have to work very hard if that’s your ambition. I wanted to be a doctor when I was younger, but I didn’t have enough money for university. I had to work after school. I’m sure you will do well at school if you study a lot and ask for help when you need it.’