Uwaga!

Zerowego trybu warunkowego (zero conditional) używamy do wyrażania prawd ogólnych.

Tworzymy go w następujący sposób:

If + present simple, present simple

Jeśli chcemy komuś udzielić rady używamy: If/When + present simple, tryb rozkazujący (czasownik w bezokoliczniku bez to + reszta zdania), np.

If you like sushi, go to that new Japanese restaurant in the city centre.

Pierwszego trybu warunkowego (first conditional) używamy, gdy mówimy o czymś, co ma szansę wystąpić w określonych okolicznościach.

Tworzymy go w następujący sposób:

If + present simple, will/may/might + verb (podstawowa forma czasownika)

Jeśli If występuje na początku, części zdania są oddzielone przecinkiem, ale część z czasem present simple zawsze występuje po if.

Czasowników modalnych may/might używamy, gdy chcemy wyrazić mniejsze prawdopodobieństwo.

---

 

Zero conditional  (Zerowy tryb warunkowy)	First conditional  (Pierwszy tryb warunkowy)
a. (Jeśli ból będzie naprawdę silny, zadzwoń do lekarza.)