W nawiasach podana jest sytuacja w zdaniu, na podstawie której użyto odpowiedniego czasu:

(Przykład) 1. will help (wyobrażenie na które wskazuje czasownik 'believe')

2. opens (harmonogram)

3. am going to install (plan)

4. will buy (wyobrażenie na które wskazuje czasownik 'expect')

5. is presenting (ustalone wcześniej wydarzenie, które ma się odbyć)

6. will tell (spontaniczna decyzja)

7. is going to run out (przewidywanie na podstawie obserwacji)

8. is going to study (przewidywanie na podstawie naszej wiedzy, albo plan)

 

W odniesieniu do przyszłości możemy użyć kilku czasów, które są ćwiczone w tym zadaniu:

Czasownika z will używamy, kiedy mówimy o spontanicznej decyzji, wydarzeniach które na pewno się wydarzą i nie mamy na nie wpływu, obietnicach, groźbach, propozycjach lub nadziei, albo po określonych słowach wyrażających nasze wyobrażenia: hope, think, believe, expect, I'm sure, I'm afraid, probably, perhaps.

Konstrukcji be going to używamy w związku z czyimiś planami lub zamiarem, albo przewidywaniu na podstawie tego co widzimy, albo wiemy.

Czas Present simple pojawia się kiedy mowa jest o jakimś harmonogramie (czyli w zasadzie tak jak zwykle, regularne czynności to domena tego czasu).

Czasu Present continuous używamy w odniesieniu do ustalonych planów (coś ma się "odbyć")