Miecz to broń o długiej, ostrej klindze, używana dawniej głównie przez rycerzy i wojowników.

Kądziel to narzędzie, na którym umieszczano len lub wełnę przeznaczone do przędzenia nici.

Dawniej miecz kojarzono przede wszystkim z mężczyznami, którzy walczyli i bronili swoich rodzin. Dlatego określenie „krewni po mieczu” oznacza rodzinę od strony ojca. Kądziel kojarzono z pracami wykonywanymi najczęściej przez kobiety, zwłaszcza z przędzeniem. Z tego powodu „krewni po kądzieli” to rodzina od strony matki.

Wyrażenia te pochodzą więc od dawnych zajęć przypisywanych mężczyznom i kobietom.