Fragment opracowania

Samo sedno działalności [filozofa] kryło się w tym, że pozornie nie starał się wcale pouczać ludzi. Przeciwnie: sprawiał wrażenie, że to on pragnie się czegoś od nich nauczyć. Nie dawał lekcji jak pierwszy lepszy nauczyciel, o nie, [on] jedynie rozmawiał. Nie zostałby jednak sławnym filozofem, gdyby tylko przysłuchiwał się, co mówią inni, ani rzecz jasna nie skazano by go na śmierć. [Filozof] rozpoczynał rozmowę od zadawania pytań. W ten sposób udawał, że nic nie wie. W trakcie pogawędki zmuszał rozmówcę, by ten dostrzegł słabości w swoim sposobie myślenia. Przyparty do muru, rozmówca musiał wreszcie rozróżnić, co jest prawdziwe, a co – nie.

Na podstawie: J. Gaarder, Świat Zofii, Warszawa 1995, s. 85–86.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń. Wybierz P, jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, albo F – jeśli jest fałszywe.

Tekst przedstawia działalność Platona.	P	F
Opisana w tekście postać należała do stoickiej szkoły filozoficznej.	P	F

---

 

Rozwiązanie:

Tekst przedstawia działalność Platona.	P	F
Opisana w tekście postać należała do stoickiej szkoły filozoficznej.	P	F

Uzasadnienie:

Tekst przedstawia działalność Sokratesa, który został skazany na śmierć za nauczanie swojej filozofii. Jego metoda polegała na zadawaniu pytań i przyjęciu pozy w rozmowie, że nic się nie wie. 

Sokrates nie należał do stoickiej szkoły filozoficznej. To bardziej stoicy inspirowali się Sokratesem.