W starożytnym Rzymie „ojciec rodziny” był panem domu, czyli najważniejszą osobą w rodzinie. Wszyscy domownicy podlegali jego władzy: żona, dzieci oraz niewolnicy, jeśli rodzina ich miała. Ojciec decydował o najważniejszych sprawach domowych, wychowaniu dzieci, majątku, a nawet o losie nowo narodzonego dziecka. Oznaczało to, że miał największą władzę i ostatnie słowo w domu.