Konsekwencje społeczne zmian granic Polski po II wojnie światowej:

• depolonizacja, czyli działania w zakresie języka, kultury, zmierzające do zmniejszenia poczucia polskości;
• zwalczanie wszelkich przejawów polskości;
• zabijanie lub wywożenie osób, które sprzeciwiały się polityce sowieckiej narodowościowej;
• sprowadzanie przedstawicieli innych narodów na tereny opuszczane przez Polaków;
• dotychczas polskie miasta, np. Wilno czy Lwów, straciły swój przedwojenny charakter; 
• sowietyzacja Polaków, którzy zdecydowali się zostać w rodzinnych stronach;
• rozdzielanie rodzin;
• zmianom granic towarzyszyły wielkie ruchy migracyjne;
• dzikie wypędzenia;
• prowadzenie zorganizowanej akcji wysiedleńczej;
• zmuszono do opuszczenia Śląska, Pomorza i byłych Prus Wschodnich w sumie 2,5 miliona osób;
• ziemie polskie musieli opuścić mieszkający w Polsce Białorusini (około 40 tysięcy). część Ukraińców (pół miliona);
• blisko 140 tysięcy Łemków i Ukraińców zostało w 1947 roku przesiedlonych w wyniku Akcji „Wisła” z południowo-wschodniej części kraju na Dolny Śląsk, Mazury i Pomorze;
• Polska po II wojnie światowej stała się państwem niemal jednolitym pod względem narodowościowym - Polacy stanowili 97,6% społeczeństwa.