Przyczyny kryzysu papiestwa w XIV wieku:

• Na początku XIV wieku król Francji - Filip Piękny uzależnił od siebie papieży, a następnie zmusił ich do przeniesienia się z Rzymu do rezydencji w Awinionie (niewola awiniońska).
• Trwająca 70 lat niewola awiniońska znacznie osłabiła władzę papieską.
• Postępująca demoralizacja doprowadziła w konsekwencji do upadku autorytetu Kościoła katolickiego - najwyższe godności kościelne obejmowali wówczas ludzi przekupni, chciwi, prowadzący niemoralne życie.
• Rozpoczęły się wieloletnie spory dotyczące obsadzenia tronu św. Piotra w Rzymie.
• Zwalczające się nawzajem ugrupowania wybierały dwóch, a nawet trzech papieży (wielka schizma zachodnia - 1378-1417).
• Sobór w Konstancji (w latach 1414-1418) doprowadził do stłumienia konfliktu i wyboru jednego papieża - Marcina V, jednak w dalszym ciągu wiele problemów pozostawało nierozwiązanych.

Skutki osłabienia władzy papieskiej w XIV i XV wieku:

• Ingerencja władców świeckich w politykę papieską.
• Uzależnienie dworu papieskiego od polityki władców Francji.
• Zapanowanie nepotyzmu, symonii oraz zeświecczenie kleru.
• Powstanie idei koncyliaryzmu.
• Powstanie schizmy zachodniej.
• Powstanie ruchu lollardów.
• Ukształtowanie nowej pobożności opartej na przeżyciach mistycznych.