Międzynarodowe znaczenie Polski osłabło na skutek rozbicia dzielnicowego, ponieważ rozdrobnienie terytorialne Polski (wielu książąt samodzielnie rządzących w swoich dzielnicach, księstwach) sprawiło, że Polska przestała być silnym i liczącym się państwem w Europie.

Stale pogłębiające się rozdrobnienie ziem polskich miało wiele poważnych konsekwencji, które doprowadziły do osłabienia pozycji Polski na arenie międzynarodowej. Do owych konsekwencji należy: Polska utraciła na rzecz sąsiednich państw część ziem, znajdujących się dotychczas we władaniu Piastów: ziemi chełmińskiej i Pomorza Gdańskiego - na rzecz zakonu krzyżackiego oraz Śląsk się uniezależnił. 

Ponadto brak jednego władcy, który mógłby podejmować decyzje w oparciu o autorytet możnowładców i innych poddanych sprawiło, że Polska przestała się liczyć w międzynarodowych rozmowach, ponieważ każdy książę odpowiadał za swoje księstwo a nie mógł „mówić” w imieniu całego państwa.

Książęta piastowscy nie wspierali się w przeciwdziałaniu wrogom (np. Konrad Mazowiecki musiał prosić o pomoc Krzyżaków, ponieważ inni książęta piastowscy nie przyszli mi na ratunek, gdy jego ziemie były najeżdżane przez Prusów), co również miało negatywne skutki dla pozycji Polski na arenie międzynarodowej.