Metody, którymi posłużyli się komuniści w Polsce w celu przejęcia pełni władzy

• Izolacja rządu londyńskiego przez komunistów - dymisja premiera Stanisława Mikołajczyka, który nie chciał zgodzić się na granicę przebiegającą wzdłuż linii Curzona;
• Od 1 lipca 1944 r. na terenie Lubelszczyzny (Polska lubelska) instalowała się władza komunistyczna. Stacjonowało tam do 2,5 tys. żołnierzy Armii Czerwonej. Na dwóch mieszkańców - przypadał 1 funkcjonariusz NKWD;
• Tworzenie przez komunistów partii fasadowych, które odtworzono, by zamknąć usta osobom nie wierzącym w demokratyczne intencje komunistów (fikcja demokracji). Były to: PPS (Polska Partia Socjalistyczna), SL (Stronnictwo Ludowe), SD (Stronnictwo Demokratyczne);
• Rozprawa z przywódcami Polski Podziemnej - proces szesnastu. Dowództwo Armii Czerwonej zaprosiło na rozmowy do Moskwy szesnastu przywódców Polski Podziemnej, m.in. Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka”, Jana Stanisława Jankowskiego - Delegata Rządu na Kraj oraz Kazimierza Pużaka - przewodniczącego Rady Jedności Narodowej, którzy zostali aresztowani i pod zarzutem prowadzenia wrogiej działalności wobec ZSRS -  skazani w procesie szesnastu na kary więzienia. Większość skazanych już z więzienia nie wyszła. Proces pokazał prawdziwe oblicze „nowej władzy”. W celu zwalczania opozycji w 1944 r. został uchwalony dekret o ochronie Państwa, który za przewinienia zawarte w artykułach karał wieloletnim więzienia lub nawet śmiercią;
• Komuniści stworzyli Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, które stworzyło agendę do zwalczania opozycji i „szpiegów” w partii i aparacie państwowym, którym stał się X Departament. Często w ramach czystek w partii powoływano się na odchylenie prawicowo- nacjonalistyczne, które oznaczało brak zaangażowania w budowę komunizmu oraz „zdradę idei klasy robotniczej”;
• Komuniści przy pomocy NKWD zwalczali przedstawicieli władz Polski Podziemnej, zwłaszcza AK i WiN-u;
• Stosowanie masowego terroru - NKWD oraz Urząd Bezpieczeństwa niszczyli wszystkich, którzy przeciwstawiali się nowej władzy; 
• Sfałszowanie przez komunistów referendum „3 razy tak” (30 czerwca 1946 r.) - liczne fałszerstwa w komisjach obwodowych i okręgowych. Do Warszawy przybyła ekipa płk Arona Pałkina, naczelnika wydziału „D” Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego Związku Sowieckiego, specjalizująca się w fałszowaniu i preparowaniu dokumentów pisanych. Była to jedna z najpilniej strzeżonych przez reżim tajemnic. Według historyków grupa Pałkina w 1946 r. „sporządziła ponownie” 5994 protokoły komisji obwodowych, które wpisały do nich nieodpowiednie wyniki. Jej przedstawiciele podrobili też 40 tys. podpisów członków komisji wyborczych;
• Skrytobójstwa dokonywane na przedstawicielach opozycji - tylko jesienią 1947 r. w niewyjaśnionych okolicznościach zanotowano 30 wypadków śmierci. Za tymi morderstwami stało UB;
• Masowe aresztowania;
• W 1947 r. w czasie konferencji w Szklarskiej Porębie z inicjatywy Stalina powstał Kominform, czyli organizacja mająca zrzeszać wszystkie partie komunistyczne w celu zwalczania „amerykańskiego imperializmu”;
• Sfałszowanie wyborów do Sejmu ustawodawczego (19 stycznia 1947 r.).