Po powstaniu Austro-Węgier (1867 r.) Galicja otrzymała status kraju koronnego z dużą autonomią wewnętrzną.

Namiestnikiem Galicji został Polak.

Najwyższą władzą autonomiczną w Galicji sprawował Sejm Krajowy. Polacy kierowali administracją, zdominowali szkoły oraz sądy. Bez przeszkód rozwijała się polska kultura i nauka. Wykłady na krakowskim i lwowskim uniwersytecie odbywały się w języku polskim. Jan Matejko malował obrazy o tematyce patriotyczno-historycznej, Helena Modzelewska występowała na deskach krakowskiego teatru, a Stanisław Wyspiański pisał dramaty o powstaniu listopadowym.

Władze austriackie wycofały się z wszelkich działań germanizacyjnych.