Tekst opisuje obiekt z kręgu cywilizacji starożytnego Egiptu, ponieważ mowa nim o Alei Sfinksów, które były charakterystycznym elementem sztuki egipskiej. W tekście zostały omówione następujące, charakterystyczne elementy architektury świątynnej starożytnego Egiptu:

• Aleja sfinksów - tebańskie świątynie (które były oddalone od siebie o około 3 km) połączone były aleją, wzdłuż której ustawiono 1350 rzeźb przedstawiających lwy z ludzką głową (tzw. sfinksy) lub z baranią głową.
• Obelisk - był to kamienny, czworoboczny słup, który zwężał się ku górze. Związany był on z kultem oddawanym bogowi Re, czyli bogowi Słońcu. Przed wejściem do świątyni były umieszczone dwa obeliski, które symbolizowały bramę między niebem i ziemią.
• Pylon - przed wejściem do kompleksu świątynnego znajdowały się dwa pylony, czyli wieże zwężające się ku górze z lekko pochyłymi ścianami, które zdobione były inskrypcjami oraz płaskorzeźbami. Przed pylonami ustawione były rzeźby władców.