Autor nazywa Dariusza I "rasowym propagandystą", ponieważ władca ten korzystał z symboli i historii, aby budować swój wizerunek. Przykładem tego jest stworzenie mistyfikacji wedle której twórca potęgi perskiej, Cyrus II pochodził z tego samego rodu co Dariusz, czyli z dynastii Achemenidów. W ten sposób władca starał się uprawomocnić swoje zasiadanie na tronie i przedstawić się jako tego, który walczy z uzurpatorami.