Na to, że dyplomacja brytyjska nie traktowała wojny krymskiej jako "sprawy o abstrakcyjnym charakterze" wskazują:

• próby paraliżowania wpływów rosyjskich w Turcji;
• dążenie do wzmocnienia militarnego Turcji;
• porozumienie z Francją, z którą rywalizowała od wielu lat;
• militarna pomoc dla Turcji w wojnie z Rosją.