Kościół miał problemy z dotarciem do wielu wiernych. Większość mieszkańców ówczesnej Europy nie potrafiła czytać, dodatkowym utrudnieniem było to, że kazania wygłaszano w języku łacińskim, który znali nieliczni, wykształceni poddani. Jednym z sposobów rozwiązania tego problemu była tzw. biblia pauperum, czyli biblia  dla ubogich. Za pomocą obrazków ukazywała ona sceny biblijne lub żywoty świętych, w ten sposób nauczając wiernych na temat chrześcijaństwa.