Po przejęciu władzy, Mao Zedong postanowił dojść do komunizmu własną drogą (maoizm).

W Chińskiej Republice Ludowej wprowadzono rządy jednej partii, kult wodza oraz cenzurę, skolektywizowano wieś, znacjonalizowano przemysł i handel, przystąpiono do walki z religią, zwłaszcza chrześcijaństwem. 

W 1958 r. Mao ogłosił plan społeczno-gospodarczy nazwany „wielkim skokiem”. Zakładał on: 1) utworzenie komun ludowych, które wyżywią Chiny oraz 2) gigantyczny wzrost produkcji przemysłowej w kraju. W konsekwencji "wielki skok" doprowadził do największego głodu w dziejach, spadku produkcji stali i zamordowania przez komunistów co najmniej 2,5 mln ludzi.