Ludobójstwo - termin określający masowe zabijanie lub eksterminację grup ludzkich. 

Znaczenie wprowadzenia terminu prawnego ludobójstwa:

• Sformułowanie w 1941 r. przez Rafała Lemkina, pierwszy raz zastosowany na Międzynarodowym Trybunale Wojskowym w Norymberdze
• Możliwość karania zbrodniarzy wojennych, np. Hermanna Goeringa w Norymberdze
• Dzięki wprowadzeniu go do prawa międzynarodowego na mocy Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa w 1948 r. stosowano go również w przypadku późniejszych konfliktów np. wojny w byłej Jugosławii

Przykład: Zbrodnia w Katyniu. 

We wrześniu 1939 r. Sowieci aresztowali przedstawicieli polskiej inteligencji, wojskowych oraz urzędników. Blisko 22 tys. oficerów znalazło się w  obozach w Ostaszkowie, Starobielsku i Kozielsku. W większości byli to rezerwiści - lekarze, prawnicy, nauczyciele oraz dziennikarze, którzy stanowili elitę II Rzeczypospolitej. Decyzją Józefa Stalina zostali w większości zamordowani wiosną 1940 r. w Katyniu, Charkowie i Miednoje. Wszyscy polscy oficerowie zostali zamordowani przez funkcjonariuszy NKWD bestialskim strzałem w tył głowy i pochowani wspólnie w "dołach śmierci". 

Ten przerażający akt ludobójstwa stanowił nie tylko okrutny cios dla polskiej armii, ale także był elementem planowej akcji eksterminacyjnej, skierowanej przeciwko elicie narodu polskiego. Nie da się oszacować ogromu strat odniesionych na skutek rozkazu wydanego przez najwyższe władze Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich. 

Zbrodnia Katyńska to jednocześnie zbrodnia ludobójstwa, zbrodnia wojenna i zbrodnia przeciwko ludzkości.