Formy oporu wobec władzy komunistów na przełomie lat 40. i 50. XX w.:

• Walka partyzancka ugrupowań podziemia antykomunistycznego (takie organizacje jak NIE, DSZ czy WiN);
• Legalny opór w postaci działalności PSL na czele z Stanisławem Mikołajczykiem;
• Przekazywanie informacji na Zachód o nielegalnych działaniach komunistów;
• Działanie polskich siatek konspiracyjnych, które zajmowały się propagandą wyborczą, działalnością informacyjną i ujawnianie komunistycznych zbrodni;
• Wspieranie partyzantów przez polską ludność;
• Głosowanie w referendum i wyborach w sposób niezgodny z koncepcją komunistów (np. popieranie PSL);
• Nielegalne wydawanie ulotek czy broszur uderzających w komunistów.