Decyzję o wymordowaniu polskich oficerów Stalin oparł o:

• negatywne nastawienie oficerów do władzy radzieckiej;
• antyradziecką postawę;
• kontrrewolucyjny charakter;
• oczekiwanie, że oficerowie po zwolnieniu będą walczyć z władzą radziecką.

Ludzi tych przedstawiono jako groźnych dla władzy sowieckiej, ponieważ stanowili elity mundurowe. Spodziewano się, że w razie wypuszczenia na wolność Ci zorganizują się i rozpoczną działalność wymierzoną w Sowietów.