Przy powoływaniu do armii Karola Wielkiego kierowano się kryterium majętności i kryterium własności. W zależności od wielkości posiadanego majątku ziemskiego każdy musiał sam się uzbroić i wyruszyć na wyprawę u boku króla. W przypadku mniejszych posiadłości istniała możliwość zawarcia sojuszu pomiędzy właścicielami, który służyłby opłacenia uposażonego rycerza.