1. Uprawnienia konsulów rzymskich w okresie pokoju i podczas wojny:

• dowodzenie legionom podczas wypraw wojskowych;
• decydowanie o wszystkich sprawach publicznych;
• przewodzą wszystkim urzędnikom (prócz trybunom ludowym);
• przekładanie do obrad istotnych spraw;
• wykonywanie uchwał;
• troszczenie się o sprawy załatwiane przez zgromadzenie ludowe; 
• zwoływanie zgromadzenia ludowego;
• przedstawiają  wnioski i wykonują uchwały większości; 
• posiadanie niemal absolutnej władzy podczas wypraw wojskowych; 
• mianowanie trybunów wojskowych;
• zaciąganie wojska;
• wybieranie mężczyzn do wojska.

2. Polibiusz określił ustrój Rzymu w okresie republiki jako bliski monarchii, ponieważ wskazuje on, że patrząc na kompetencje konsulów można by stwierdzić, że mają oni bardzo rozbudowane i szerokie możliwości działania w wielu aspektach życia publicznego. Ich uprawnienia można tym samym porównać do kompetencji króla w monarchii.