Sytuacja w bloku wschodnim po śmierci Stalina na przykładzie Polski:

Po śmierci Stalina w marcu 1953 r. w Związku Sowieckim rozpoczęła się odwilż. Dotarła ona również do Polski. Władze wypuściły z więzienia Władysława Gomułkę, a wiosną 1956 r. ogłosiły amnestię. Dzięki niej wolność odzyskało ok. 30 tysięcy niewinnych ludzi, głównie więźniów sowieckich łagrów. Stalinowski system rządów uległ stopniowym przemianom. Zgodnie z zaleceniami Kremla zaczęto odchodzić od rządów jednostki na rzecz władzy kolegialnej (sprawowanej przez grupę osób). Zelżał terror, od władzy odsunięto osoby najbardziej zaangażowane w stalinowskie represje. Zmieniono nazwę Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP) na Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (MSW). Symbolem przemian stał się studencki tygodnik „Po Prostu”, który m.in. domagał się rehabilitacji ofiar. W miastach powstawały kluby dyskusyjne, w których debatowano o konieczności reform. W kinach pojawiły się nieznane dotąd filmy zachodnie. Powoli przełamywano barierę strachu.