Cechy przemówienia, które są charakterystyczne dla kultu jednostki:

• przedstawianie powszechnego smutku z powodu śmierci Stalina;
• nadawanie Stalinowi cech nadludzkiej inteligencji, mądrości i siły;
• gloryfikowanie dzieł Stalina w wielkich słowach, np. o „opromienianiu przyszłości”;
• nawiązanie do postaci z przyszłości i ukazanie Stalina jako kontynuatora ich dzieła; 
• brak wspomnienia o zbrodniach oraz porażkach, aby tworzyć obraz Stalina jako nieskończenie dobrego oraz nieomylnego wodza;
• nadanie śmierci człowieka znaczenia większego, niż ma w rzeczywistości. Bierut stwierdził, że w chwili umieszczania zwłok Stalina w mauzoleum świat wręcz stanął w miejscu;
• uznanie wieczności Stalina poprzez jego dzieło.