Konstytucja marcowa uchwalona 17 marca 1921 r. wprowadzała trójpodział władzy. Naród miał sprawować władzę: ustawodawczą za pośrednictwem dwuizbowego parlamentu (Sejm i Senat), wykonawczą za pośrednictwem prezydenta i rządu oraz sądowniczą poprzez niezawisłe sądy. 

Władza prezydenta została ograniczona, gdyż obawiano się, że urząd ten obejmie Józef Piłsudski.

Na mocy Konstytucji marcowej prezydentowi przysługiwały niewielkie uprawnienia. Akty przez niego wydawane wymagały kontrasygnaty odpowiedniego ministra. Za swoją działalność odpowiadał przed Trybunałem Stanu. To Rada Ministrów z premierem decydowała o kierunkach polityki wewnętrznej i zagranicznej. Wyboru prezydenta na 7-letnią kadencję dokonywało Zgromadzenie Narodowe (Sejm i Senat).