Zdaniem Adolfa Hitlera narody oraz rasy były grupami, które w historii prowadziły nieustanną rywalizację. Dzielił on je na te zdrowe, wyższe, które cały czas zmagały się z niższymi lub zdegenerowanymi. Stawka, którą uznawał była najwyższą z możliwych, czyli przetrwanie oraz kontynuacja danego narodu lub rasy. Ta „misja” mogła zostać zaburzona nie tylko przez podbój, ale również np. zmieszanie (co Hitler utożsamiał często z Żydami). Niemców przywódca III Rzeszy uznawał za najwyższą z możliwych ras, która zmierza do całkowitego zwycięstwa, jednak aby to zrobić musi naśladować prawa świata zwierząt. Odrzucić skrupuły czy wątpliwości i bezwzględnie walczyć o swoje dobro.