Rozwiązanie 1" 

Główne etapy wojny obronnej w 1939 r.:

1) "Bitwa graniczna" - od 1 do 3 września 1939 r.

2) Walki w głębi kraju - od 4 do 17 września 1939 r. 

3) Zaatakowanie Polski przez ZSRR - 17 września 1939 r. 

4) Ostatnie walki i kapitulacja - 6 października 1939 r. 

Rozwiązanie 2: 

Etapy wojny obronnej w 1939 r.:

• Wojna rozpoczęła się 1 września 1939 o godz. 4.45, gdy niemiecki pancernik Schleswig Holstein rozpoczął ostrzał na jednostkę wojskową na Westerplatte. Obrona polskiego wybrzeża, odizolowana od całości działań wojennych nie posiadała większego znaczenia militarnego, ale miała istotny wymiar polityczny i moralny. Dowodzone przez majora Henryka Sucharskiego oddziały poniosły sromotną klęskę.
• Tylko jeden dzień bronili się pracownicy Poczty Polskiej w Gdańsku. Zaledwie 50 pocztowców dowodzonych przez ppor. Konrada Guderskiego poddało się, gdy gmach poczty został podpalony niemieckimi miotaczami ognia. Równocześnie wojsko niemieckie zaatakowało granice Polski głównie od południa i północnego zachodu. Spowodowało to wycofanie się w głąb kraju broniących Polski armii.
• Zdecydowaną przewagę w walkach posiadała armia niemiecka, która liczyła około 1,8 mln żołnierzy, 2900 czołgów oraz 4000 samolotów. Wojsko polskie nie mogło się pochwalić takimi statystykami. Posiadało jedynie 1 mln żołnierzy, 600 czołgów i 380 samolotów.
• Konsekwencją przewagi niemieckiej już w nocy z 4 na 5 września 1939 roku rozpoczęto ewakuację rządu RP z Warszawy.
• Przez pierwsze dni września trwałą tzw. bitwa graniczna. Mimo bohaterskiej postawy polskiej armii w bitwie pod Mokrą polska linia obrony została przerwana.
• Innym przykładem wielkiej odwagi Polaków w czasie kampanii wrześniowej była tzw. obrona Wizny, która miała miejsce od 7 do 10 września 1939 roku. Wówczas grupa 720 Polaków dowodzonych przez kapitana Władysława Raginisa przez trzy dni powstrzymywało natarcie niemieckich dywizji pancernych. To wydarzenie określane jest także mianem "polskich Termopil", ponieważ  liczba sił biorących w niej udział nie były równe na niekorzyść dla obrońców. 
• Największą batalią wojny obronnej Polski była bitwa nad Bzurą (9 - 22 września 1939 r.), która wstrzymała atak na Warszawę, ale nie mogła zmienić losów tej fazy wojny. Wojsko dowodzone przez generałów: Tadeusza Kutrzebę i Władysława Bortnowskiego prowadziły walki aż do 22 września. W bitwie nad Bzurą zginęło 15 tys. polskich żołnierzy, a 100 tys. dostało się do niemieckiej niewoli. 
• Szybki atak na stolicę doprowadził do tego, że Warszawa broniła się do 28 września 1939 r. Decyzję o poddaniu się stolicy spowodowała wzrastająca liczba ofiar wśród ludności cywilnej oraz brak perspektyw na jakąkolwiek pomoc mocarstw zachodnich. Oddziałami Polaków dowodził Juliusz Rómmel.
• Dłużej niż stolica bronił się Modlin - do 29 września oraz Hel - do 2 października.
• W dniach od 2 - 6 października Samodzielna Grupa Operacyjna "Polesie" gen. Franciszka Kleeberga stoczyła ostatnią w tej kampanii bitwę - pod Kockiem.
• To starcie zakończyło wojnę obronną Polski, rozpoczynając zarazem nowy etap walki z Niemcami i ich sojusznikami - wojnę konspiracyjną, partyzancką.

Rozwiązanie 3: 

Główne etapy polskiej wojny obronnej w 1939 r.:

• 01.09.1939 r. - atak pancernika Schleswig-Holstein na Westerplatte, obrona Poczty Polskiej w Gdańsku, początek bitwy pod Mokrą. 
• 03.09.1939 r. - klęska Polski w bitwie granicznej. 
• 08.09.1939 r. - początek obrony Warszawy. 
• 07.09.1939 r. - początek bitwy pod Wizna. 
• 09.09.1939 r. - początek bitwy nad Bzurą. 
• 17.09.1939 r. - atak ZSRS na Polskę. 
• 20.09.1939 r. - początek obrony Grodna. 
• 28.09.1939 r. - kapitulacja Warszawy. 
• 01.10.1939 r. - początek obrony Kocka. 
• 02.10.1939 r. - Kapitulacja Rejonu Umocnionego "Hel". 
• 06.10.1939 r. - klęska Polaków w bitwie pod Kockiem.