Podboje arabskie:

• Początkowo pustynne tereny Półwyspu Arabskiego zamieszkiwały koczownicze plemiona Beduinów, zwane również "ludami pustyni". Zajmowały się one głównie pasterstwem oraz handlem. Beduini żyli we wspólnotach plemiennych, którym przewodziły rady starszych. 
• Gdy w VII wieku Mahomet zaczął głosić zasady nowej religii monoteistycznej - islamu, w świecie arabskim doszło do gwałtownych zmian. Ucieczkę proroka z Mekki do Medyny w 622 roku uznano za początek ery muzułmańskiej.
• Po śmierci Mahometa w 632 roku, jego dzieło kontynuowali następcy – kalifowie, którzy pełnili władzę religijną, polityczną i wojskową w rządzonych przez siebie państwach, czyli kalifatach.
• W celu sprawnego zarządzania państwem przekazywali władzę na podbitych terenach namiestnikom, zwanym emirami. Ziemie im podporządkowane nazywano emiratami (prowincjami państwa arabskiego). Stopniowo emirowie przestawali uznawać zwierzchnictwo kalifów i zwiększali niezależność
  emiratów, co przyczyniło się do słabości arabskiego państwa i jego upadku.
• Islam rozprzestrzeniał się dzięki świętej wojnie, zaliczanej do dżihadu, którą muzułmanie prowadzili z niewiernymi. Mahometanie wierzyli, iż śmierć za islam zapewnia raj.
• Między VII i IX w. stworzyli imperium arabskie, rozciągające się od Indii i Chin po Płw. Iberyjski (podbili Persję,
  bizantyjskie tereny w Afryce Północnej i w Azji Zachodniej oraz obszar dzisiejszej Hiszpanii i Portugalii). Nie prowadzili wojen niszczycielskich, lecz zdobywcze, a wobec podbitej ludności byli tolerancyjni. Szanowali zwłaszcza wyznawców judaizmu i chrześcijaństwa, ponieważ uważali ich za swych duchowych poprzedników.
• Arabowie nakładali na „niewiernych” (podbitą ludność, która nie przeszła na islam) specjalny podatek zwany haraczem – był on
  jednak niższy od podatków płaconych wcześniejszym władzom.
• Ekspansję Arabów w Europie powstrzymał Karol Młot, dowódca Franków, w bitwie pod Poitiers w 732 r.

Rekonkwista:

• Rekonkwista - (z hiszp. "ponowny podbój") była to zbrojna walka państw chrześcijańskich, toczona na Półwyspie Iberyjskim o opanowanie ziem zdobytych na początku VIII w. przez muzułmanów. Walki trwały aż do końca XV w. Rekonkwista przyniosła znaczne sukcesy chrześcijańskim armiom - m.in. zdobyto słynne miasto Toledo w środkowej Hiszpanii.  

- Pelagiusz zaczął jednoczyć ludność północnych obszarów Półwyspu Iberyjskiego i organizować oddziały zbrojne. Rozpoczął wówczas walkę z Maurami, nazywaną rekonkwistą. 

- W 718 r. iberyjscy chrześcijanie ogłosili Pelagiusza królem. Punktem zwrotnym w dziejach założonego prze Pelagiusza Królestwa Austrii była wygrana w bitwie pod Covadongą, w wyniku której muzułmanie zostali wyparci z północy półwyspu. 

- Walkę z muzułmanami prowadzili jeszcze Baskowie. W trakcie długoletnich walk granicę państw chrześcijańskich sukcesywnie przesuwano na południe.

- O 1031 r. ich ekspansję dodatkowo ułatwił rozpad Kalifatu Kordoby. 

- W 1097 r. utworzono hrabstwo Portucale ze stolicą w Porto, które w 1139 r. oddzieliło się jako niezależne Królestwo Portugalii.

- Rekonkwista ponownie nasiliła się w połowie XII w. Największą rolę w procesie zjednoczeniowym odgrywały: Królestwo Kastylii oraz Królestwo Aragonii. Walki w Hiszpanii zaczęto wówczas traktować jako świętą wojnę. 

- Krzyżowcy (wysłani na Półwysep Iberyjski przez papieża) skutecznie wspomagali działania miejscowych władców. Dzięki ich pomocy zdobyto dolinę rzeki Ebro oraz Saragossę (1118 r.) i Lizbonę (1147 r.). 

- Dzięki krucjacie ogłoszonej przez papieża Innocentego III oraz pomocy Francji - władcom Hiszpanii udało się pokonać muzułmanów w 1212 r. w bitwie pod Las Navas de Tolosa. Hiszpanie zajęli większość Półwyspu Iberyjskiego. Do 1492 r. Maurowie zdołali się utrzymać jedynie w Grenadzie.