Przedmiotem sporów pomiędzy klasykami a romantykami na ziemiach polskich były kwestie światopoglądowe. Klasycy uważali twórczość romantyków za niską intelektualnie, bez dobrego smaku, sprzyjającą zabobonom, a nawet przywracającą sarmackie cechy, które doprowadziły do upadku Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Romantycy zaś krytykowali racjonalizm, a to co ludowe uznawali za istotniejsze niż uniwersalne. Uważali, że przy pomocy uczuć i ducha są w stanie dojrzeć więcej, niż klasycy (których uważali za skostniałych) przy pomocy nauki, obserwacji i badań.

Dalsza część polecenia ma charakter indywidualny. Rozwiązanie zawiera wyłącznie wskazówki do sformułowania własnej odpowiedzi.

Przykładowa opinia:

Spór między klasykami a romantykami nie miał wówczas dużego znaczenia dla życia Polaków. Znajdujący się pod zaborami ludzie mieli poważniejsze problemy, niż utarczki słowne między zwolennikami jednego czy drugiego prądu w sztuce. Były one toczone na marginesie i dotykały w rzeczywistości tylko bardzo wąskich elit, które przy tym były zafascynowane twórczością artystyczną. Dla całej reszty nie odgrywały żadnej istotnej roli.