Rozwiązania militarne, które obie strony stosowały podczas zmagań na Oceanie Atlantyckim

Taktyka poruszania się statków w konwojach. Alianckie konwoje poruszały się w zwartym szyku, który pozwalał na obronę przed Kriegsmarine. W centrum konwoju płynęły statki transportowe, w ich bliskiej odległości pozostawały niszczyciele oraz lotniskowce.

Bomby głębinowe zrzucane z pokładu niszczycieli, stanowiły śmiertelne zagrożenie dla okrętów podwodnych.

W eskorcie konwoju latały samoloty typu Liberator. Ich wyposażenie stanowiły bomby głębinowe, zrzucane w celu zatopienia wrogich jednostek. Piloci samolotów wypatrywały niemieckie U-booty, dzięki czemu szybko identyfikowano nieprzyjaciela i podejmowano szybką akcję bojową.

Niemieckie łodzie podwodne poruszały się w tzw. „wilczych stadach”, zwiększających bezpieczeństwo U-bootów. Przechwycenie przez aliantów - Enigmy, a także zastosowanie w niszczycielach i korwetach ulepszonych radarów (echosond oraz sonarów) - umożliwiało sprawniejsze wytropienie i zlokalizowanie niemieckich „wilczych stad”.