Etapy przebudowy gospodarki ZSRS:

W latach 1917-1920 na terenach radzieckiej Rosji funkcjonował komunizm wojenny, który polegał na upaństwowieniu przemysłu, handlu i transportu oraz podporządkowaniu ich funkcjonowania potrzebom wojennym. Narzucenie obowiązku dostarczania dostaw żywności ze wsi do miast powodowały, że narastała klęska głodu i niezadowolenie społeczne z zarządzeń nowych władz.

W 1921 r. wprowadzono Nową Politykę Ekonomiczną (NEP), która likwidowała obowiązek dostaw żywności oraz umożliwiała handel nadwyżkami przez chłopów. Zgodnie z polityką NEP-u w wielu miastach zezwolono na przywrócenie drobnego prywatnego przemysłu i handlu. Odstępstwo od całkowitej gospodarki komunistycznej miał być wyłącznie etapem przejściowym, w celu uspokojenia nastrojów społecznych w państwie.

W 1928 r. Józef Stalin ogłosił zakończenie programu NEP. Rozpoczął kolektywizację rolnictwa oraz upaństwowienie przemysłu i handlu. Z inicjatywy Stalina w ZSRS wprowadzono gospodarkę centralnie-planowaną. Jej zadaniem było formułowanie planów pięcioletnich określających zakres działań gospodarczych. Szczególny nacisk w tym okresie kładziono na industrializację państwa.