Przykładowe rozwiązanie zadania!

Polscy kompozytorzy II połowy XIX wieku:

Henryk Wieniawski (1835-1880) - jeden z najwybitniejszych polskich skrzypków i kompozytorów. Urodził się w Lublinie w rodzie o pochodzeniu żydowskim. Jego ojciec Wolf Helman, zmienił imię i nazwisko na Tadeusz Wieniawski oraz przyjął religię chrześcijańską. Jego pierwszą nauczycielką była jego matka Regina Wolff. W wieku ośmiu lat Henryk Wieniawski wyjechał do Paryża, gdzie pobierał nauki w tamtejszym konserwatorium. Jako 11 latek ukończył je z pierwszą nagrodą oraz złotym medalem. Od 1850 r. prowadził działalność koncertową. Początkowo koncertował wyłącznie w większych miastach Imperium Rosyjskiego. Z czasem uzyskał funkcję pierwszego skrzypka dworu carskiego i solisty Rosyjskiego Towarzystwa Muzycznego. Zasłynął również jako wybitny pedagog. Stworzył m.in. zalążek rosyjskiej szkoły skrzypcowej.  W 1872 r. wraz z Antonem Rubinsteinem udał się w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych. Zmarł w Moskwie w 1880 r.

Stanisław Moniuszko (1819-1872) - polski kompozytor, dyrygent, pedagog i organista. Urodził się w Ubielu. W wieku 8 lat przeniósł się wraz z rodziną do Warszawy, gdzie rozpoczął naukę gry na organach u Augusta Freyera organisty w kościele Świętej Trójcy. Swoją naukę pobierał także w Mińsku, Berlinie oraz Wilnie. W 1858 r. przeniósł się z powrotem do Warszawy, gdzie objął stanowisko dyrektora i organizatora opery. Ponadto wykładał również w Instytucie Muzycznym. Do najważniejszych dzieł artysty należały: opera "Halka", czy "Straszny dwór".