Rozwiązanie 1:

Okoliczności rozwoju kultury polskiej na przełomie wieków XIX i XX 

• Wymieszanie się kilku stylów: Młodej Polski, pozytywizmu, modernizmu.
• Narodziny na ziemiach polskich kultury masowej, np. powstawanie kin.
• Wzrost zainteresowania ludności sportem i turystyką.
• Centrum polskiej, nieskrępowanej kultury stanowiła Galicja z Krakowem na czele.

 

Rozwiązanie 2:

Specyficzne okoliczności rozwoju kultury polskiej na przełomie XIX i XX wieku:

Pomimo różnic dzielących Polaków żyjących w różnych zaborach udało się utrzymać jednolitość pod względem kultury. Rozwój postępował pod wpływem wielu artystów, malarzy i poetów, którzy w celu utrzymania tożsamości narodowej przez Polaków tworzyli dzieła o tematyce historycznej. Pod hasłem "Ku pokrzepieniu serc" artyści przywoływali ważne wydarzenia historyczne dla dziejów Polski. Ponadto w ich treści zawierali idee patriotyzmu, wolności i dumy. Do czołowych twórców należeli Henryk Sienkiewicz, Jan Matejko i Józef Ignacy Kraszewski.

Pod koniec XIX wieku stolicą polskiej kultury stał się Kraków nazywany Polskimi Atenami. To właśnie na terenie autonomii galicyjskiej organizowano uroczystości upamiętniające wiele ważnych momentów z historii narodu. Stały się one celem wielu pielgrzymek z innych zaborów. Tego typu wydarzenia umacniały tożsamość Polaków oraz ograniczały skuteczność wynaradawiania dokonywanej przez zaborców.

W tym okresie doszło również do rozwoju polskiej opinii publicznej. Prasa żywo zdawała relacje z sytuacji Polaków w poszczególnych zaborach. Wszelkie negatywne zdarzenia wymierzane w Polaków oddziaływały na obszarze wszystkich zaborów. Wsparcie dla poszkodowanych okazywano między innymi poprzez zbiórki funduszy lub patriotyczne manifestacje. 

 

Rozwiązanie 3:

Okoliczności rozwoju kultury polskiej na przełomie wieków XIX i XX:

• Wpływ modernizmu na rozwój sztuki polskiej.
• Swoboda twórcza Polaków w zaborze austriackim, w którym Kraków stał się ośrodkiem polskiej kultury.
• Ukształtowanie się formy sztuki zwanej Młodą Polską.
• Odrodzenie romantycznych tradycji narodowych.
• Rozkwit stylu historycznego w architekturze.
• Wykorzystywanie w sztuce tematyki historycznej jako elementu podtrzymywania tożsamości narodowej - twórczość "ku pokrzepieniu serc".