Rozwiązanie 1:

Postanowienia konstytucji Wolnego Miasta Krakowa:

• Władza ustawodawcza została przekazana Zgromadzeniu Reprezentantów, w którego skład wchodzili deputowani wybierani w wyborach charakteryzujących się wysokim cenzusem majątkowych, trzech przedstawicieli Uniwersytetu Jagiellońskiego, krakowskiej kapituły oraz sześciu sędziów pokoju.
• Władza wykonawcza należała do Senatu Rządzącego, do którego swych przedstawicieli delegowali: Zgromadzenie Reprezentantów, instytucje kościelne i Uniwersytet Jagielloński.
• Dominującą rolę w życiu politycznym Krakowa sprawowali, jednak rezydenci trzech państw zaborczych.

 

Rozwiązanie 2:

Utworzona na mocy decyzji kongresu wiedeńskiego Rzeczpospolita Krakowska była tworem państwowym, który obejmował tereny Krakowa i okolic zamieszkałych przez ok. 90 tys. ludzi.

Zgodnie z postanowieniami ustrój państwa miał charakter republikański. Rzeczpospolita posiadała liberalną konstytucję oraz opierała swoje prawodawstwo na Kodeksie cywilnym Napoleona. Konstytucja zagwarantowała mieszkańcom Rzeczpospolitej Krakowskiej podstawowe wolności obywatelskie i swobody religijne.

Władzę wykonawczą w państwie sprawował Senat złożony z prezesa i 12 członków. Organem parlamentarnym było zaś Zgromadzenie Reprezentantów, które posiadało uprawnienia ustawodawcze i kontrolne. 

Rzeczpospolita Krakowska nie była do końca państwem suwerennym, ponieważ nie miała własnego przedstawicielstwa dyplomatycznego. W jej imieniu polityka zagraniczna była prowadzona przez przedstawicieli trzech krajów zaborczych. Ich rola znacznie wzrosła po upadku powstania listopadowego.

 

Rozwiązanie 3:

Główne postanowienia konstytucji Wolnego Miasta Krakowa:

• Władzę ustawodawczą sprawowało Zgromadzenie Reprezentantów. Tworzyli je deputowani wybierani w wyborach oraz przedstawiciele Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kościoła oraz sześciu sędziów.
• Władzę ustawodawczą dzierżył Senat Rządzący. 
• Największa władza należała do rezydentów trzech państw zaborczych.