Dzieje wojny trojańskiej:

Troja zwana również Ilionem była jednym z bogatszych miast leżących w Azji Mniejszej. Okres wojny trojańskiej toczonej pomiędzy tym miastem a Achajami datuje się na II połowę XII wieku p.n.e. Według relacji Homera zawartej w "Iliadzie" mitów greckich Troja miała upaść pod wpływem klęski zadanej w wojnie przez Achajów. W całkowitej rozprawie z Trojańczykami Achajowie mieli posłużyć się podstępem, którym okazał się drewniany koń. Wycofujące się wojsko Achajów pozostawiło pod bramą Troi drewnianego konia, w którym ukryli się najlepsi wojownicy. Trojańczycy przyjęli podarunek i postawili go w centralnym miejscu w mieście. W nocy, gdy wszyscy spali żołnierze ukryci w rzeźbie wyszli na zewnątrz i rozpoczęli pogrom, który skutkował całkowitym upadkiem miasta.

Zgodnie z relacją Homera przyczyną konfliktu pomiędzy Achajami a Trojańczykami była najpiękniejsza kobieta na świecie - Helena, żona króla Sparty Menelaosa, która została uprowadzona przez trojańskiego królewicza Parysa. Grecy, czyli Achajowie mieli wypowiedzieć wojnę, w celu odzyskania pięknej królowej. 

W mitach greckich zaś utwierdził się pogląd, że porwanie Heleny wynikało z obietnicy bogini Afrodyty, która zaoferowała Parysowi w zamian za złote jabłko z napisem "Najpiękniejsza" rękę najpiękniejszej kobiety na Ziemi. 

Według badań współczesnych historyków wojna trojańska była jednym z etapów ekspansji greckiej w basenie Morza Egejskiego i Azji Mniejszej.