Zaopatrywanie wojska:

• na drodze rekwizycji:

Wady:

- ogólne niezadowolenie ludności cywilnej z zachowania wojskowych,

- skargi "przedsiębiorców" za niedostateczne rekompensaty (obniżone ceny towarów, a wiec pomniejszone sumy wypłacane za usługi dla wojska),

- rozliczanie z gospodarzem następowało dopiero w następnym roku podatkowym (co stawiało gospodarza w trudnej sytuacji do czasu rozliczenia),

- w późniejszym okresie trwania systemu rekwizycji, obarczanie i zrzucanie na gospodarzy obowiązku indywidualnego zaopatrzenia się na przyjęcie wojsk.

Zalety:

- szybszy przemarsz i ogólne przemieszczanie się wojska,

- wojsko nie potrzebuje dodatkowo "dźwigać" i transportować zwierząt gospodarczych i zapasów żywności,

- wojsko znając trasę przemarszu, odpowiednio wcześnie kontaktowało się z tamtejszą administracją i organizowało wyposażenie (konie, broń, odzież) poprzez rekwizycję warsztatów, rozstawiając je u gospodarzy wzdłuż trasy, co usprawniało wędrówkę

- brak częstych okresów głodowych u żołnierzy,

- dobre warunki panujące u gospodarzy przyjmujących wojsko, które pozwalały na odpowiedni wypoczynek żołnierzy.

• z wykorzystaniem systemu magazynowego:

Wady:

- budowa magazynów ujawniała przeciwnikom planowane kierunki działań.

- uzależnione od zaopatrzenia armie miały ograniczony zasięg działania.

- konieczność przegrupowania sił w celu obrony magazynu.

Zalety:

- umożliwiały sprawne zaopatrzenie wojska;

- nie powodowały wyniszczeń terytoriów podbitych;