Przyczyny sukcesów Aleksandra podczas podboju Persji:

• Odwaga i determinacja samego króla Macedonii.
• Wykorzystanie falangi macedońskiej - znacznie sprawniejszy szyk bojowy wprowadzony przez króla macedońskiego Filipa II. W odróżnieniu do greckich hoplitów żołnierze macedońscy nie nosili ciężkiego uzbrojenia, lecz hełm z brązu, małe tarcze i nagolenniki. Natomiast broń stanowiły kilkumetrowe włócznie trzymane oburącz. Tworzona przez nich formacja przypominała jeża, ponieważ przednie szeregi trzymały włócznie na wprost, kolejne za unosiły je  w górę. Była znacznie wolniejsza od falangi greckiej, ponieważ żołnierze stali blisko siebie i musieli dbać o to, by nie złamać szyku. Pomimo tego potrafiła zmiażdżyć przeciwnika, ze względu na trudności znalezienia słabego punktu w szyku. 
• W czasie bitwy pod Issos teren był niekorzystny dla wykorzystania przez stronę perską ich najlepszych oddziałów - jazdy. 
• Ucieczka króla Persji z pola bitwy - skutkowało obniżeniem morali żołnierzy oraz zwycięstwem strony macedońskiej.
• Aleksander wykorzystywał maszyny oblężnicze -  w szczególności na terenach Bliskiego Wschodu.