Na mocy konstytucji uchwalonej w 1791 r. Francja stała się monarchią konstytucyjną opartą na trójpodziale władz.

Władza wykonawcza należała do dziedzicznego króla oraz ministrów.

• Król był naczelnym dowódcą armii oraz ogłaszał ustawy uchwalone przez Zgromadzenie Prawodawcze. W zakresie władzy ustawodawczej dysponował wetem zawieszającym. Miał prawo mianowania ministrów.
• Ministrowie stanowili administrację państwową. Ich zadaniem było kontrasygnowanie decyzji króla. Odpowiadali przed Najwyższym Trybunałem Narodowym. 

Władza ustawodawcza należała do jednoizbowego parlamentu nazywanego Zgromadzeniem Prawodawczym. Dysponowało wyłącznością w zakresie inicjatywy ustawodawczej oraz było wybierane na okres dwóch lat.

Władza sądownicza należała do Najwyższego Trybunału Narodowego, który stanowił ostatnią instancję, osądzał ministrów oraz rozsądzał sprawy wagi państwowej. Podlegały mu wszystkie sądy powszechne. 

W 1787 r. w czasie trwania Konwencji zwołanej w