Przyczyny rewolucji francuskiej:

• Nieudolne, absolutne rządy Ludwika XV i Ludwika XVI, którzy wmieszali Francję w niekorzystne dla niej wojny.
• Francję ogarnął kryzys finansowy - deficyt budżetowy. Ekonomiczna stagnacja i słabnąca kondycja państwa miały wpływ na spadek dochodów możnych i duchowieństwa. Państwo rujnowały duże wydatki na utrzymanie ogromnej liczby urzędników, armii i dworu (Wersal).
• Na wybuch rewolucji we Francji wpłynęła zła sytuacja gospodarcza kraju. Chłopi nie byli w stanie wyprodukować wystarczającej ilości żywności dla szybko powiększającej się liczby mieszkańców. Kryzys państwa spotęgowany został nieurodzajami oraz licznymi klęskami żywnościowymi, które rujnowały przeciążoną wieś.
• Coraz bardziej pogłębiała się niechęć do absolutyzmu i przywilejów stanowych. Społeczeństwo Francji podzielone było na trzy stany: szlachtę, duchowieństwo i stan trzeci (chłopi, biedota miejska, zamożni i wykształceni mieszczanie) nieposiadający żadnych praw politycznych. Na tym tle doszło do rewolty stanu trzeciego - pragnącego wolności ekonomicznej, zniesienia absolutyzmu i zdobycia władzy.
• Rozpowszechnienie idei oświecenia rozbudzało w społeczeństwie chęć walki o zmianę przestarzałego ustroju.