Stanisław August Poniatowski znajduje się między zaborcami, którzy trzymają między sobą rozpostartą mapę Rzeczpospolitej i wskazują obszary do zajęcia. Polski monarcha odwraca głowę od działań Austrii, Rosji i Prus, podtrzymując jednocześnie zsuwającą się z głowy koronę. Z jednej strony nie chce patrzeć na rozpad państwa, z drugiej jednak dba o własną pozycję, która w wyniku I rozbioru stała się niestabilna.