Przyczyny konfliktów Jana Kazimierza z opozycją szlachecką i magnacką:

• małżeństwo króla z nielubianą Ludwiką Marią Gonzagą;
• król dążył do wzmocnienia swojego autorytetu i kompetencji jako monarchy;
• odsuwał swoich przeciwników od sprawowania urzędów;
• decydował bez zasięgnięcia opinii parlamentu;
• klęski Rzeczpospolitej w wojnach XVII wieku;
• dążenie króla do przeprowadzenia elekcji vivente rege;
• obawy szlachty wobec prób wprowadzenia władzy absolutnej w państwie;
• w 1665 r. król oskarżył przywódcę opozycji Jerzego Lubomirskiego o obrazę majestatu i zdradę. Za swój czyn magnat został skazany na konfiskatę majątku, pozbawienie wszelkich urzędów oraz utratę godności.

Przebieg:

Pierwsze konfederacje wojskowe przeciwko monarsze zostały zawiązana w 1661 r. podczas wojny z Rosją. Jej celem stało się uiszczenie przez władcę zaległego żołdu. Rozwiązały się w 163 r.

Pod wpływem wyroku królewskiego wydanego na Jerzego Lubomirskiego szlachta wznieciła rokosz przeciwko monarsze. Trwająca ok. rok wojna domowa zakończyła się klęską wojsk Jana Kazimierza w bitwie pod Mątwami (1666 r.). Jan Kazimierz zrezygnował ze swoich planów reform i niespełna dwa lata później abdykował. 

Dalsza część zadania ma charakter indywidualny!