Kultura renesansowa i humanizm na ziemiach polskich:

Początki renesansu na ziemiach polskich datowane są na II połowę XVI wieku. Za panowania króla Kazimierza Jagiellończyka w sferach intelektualnych rozwijających się w Akademii Krakowskiej docierały różne popularyzowane na Zachodzie idee. Wśród propagatorów myśl humanistycznej wyróżnia się Grzegorza z Sanoka, Jana Ostroroga, Filippa Buonaccorsiego zwanego Kallimachem, a także Konrada Celtisa.

W 1489 r. w Krakowie powstało pierwsze polskie stowarzyszenie humanistyczne - Nadwiślańskie Bractwo Literackie, które służyło upowszechnianiu kultury starożytnej oraz poglądów znamienitych humanistów takich jak Erazm z Rotterdamu.

Rozwój kultury renesansowej przypadł na czasy panowania Zygmunta Starego i jego syna Zygmunta Augusta. Idee odrodzenia przenikały na dwór królewski poprzez licznych cudzoziemców, którzy przybywali z Włoch na zaproszenie królowej Bony. Wśród nich zaznaczyli się włoscy architekci tacy jak Franciszek Florentczyk lub Bartolomeo Berecci. 

Oddziaływanie kultury europejskiego odrodzenia na Polskę przejawiało się w zmianie w budownictwie oraz w sztuce. Ponadto w ślad za Europą dokonano zmian w sposobie odżywiania się, a także spędzania czasu. 

Dziedziny kultury, w których doszło do zmian:

• architektura;
• malarstwo;
• rzeźbiarstwo;
• literatura.