Powiązania gospodarcze między kontynentami w XIX w.: 

- w Europie i Stanach Zjednoczonych, w których występowały procesy industrializacji oraz urbanizacji, szybko wzrastało zapotrzebowanie na żywność i surowce 

- rosnący popyt powodował zwiększanie się produkcji rolnej i pozyskiwanie surowce naturalnych w Europie, Ameryce Północnej i innych częściach świata

- ukształtowanie się handlu międzynarodowego 

- najczęstsza trasa handlowa prowadziła wzdłuż trójkąta: Europa–zachodnie wybrzeża Afryki–Ameryka–Europa

- szlak wiodący do Indii

Rozkwit handlu międzynarodowego sprzyjał ukształtowaniu się podziału świata na kraje uprzemysłowione - Stany Zjednoczone i Europa oraz obszary stanowiące bazę surowcową i żywnościową - Afryka, Azja, Ameryka Południowa